H.13

het werven van psychOpolitieke handlangers.

"De belofte van ongelimiteerde seksuele kansen, de belofte van complete overheersing van de lichamen en geesten van hulpeloze patiënten, de belofte van complete wetteloosheid zonder kans op ontdekking, kan de aantrekkingskracht van de “geestelijke gezondheidszorg” vergroten voor veelbelovende studenten die vervolgens gewillig op één lijn komen met psychopolitieke activiteiten."

HOME

NEXT

TEXT

   

 

De psychopolitieke handlanger is een goed getraind individu dat geheel dienstbaar en gehoorzaam is aan de psychopoliticus.  

Omdat er van bijna alle personen in opleiding verwacht wordt, dat ze een bepaald aantal behandelingen op het gebied van de geestelijke gezondheid ondergaan, is het niet al te moeilijk om personen die werkzaam zijn in het veld van de geestelijke gezondheid, te overtuigen om zich te onderwerpen aan milde of korte behandelingen met drugs of shocks. Wanneer dit mogelijk is, wordt het creëren van een psychopolitieke handlanger op basis van pijn, drugs, hypnose, onmiddellijk haalbaar.  

Het werven binnen de gelederen van de “geestelijke gezondheidszorg” kan het beste worden gedaan door zorgvuldig slechts die studenten binnen te halen die, tot op geringe hoogte, zelf al wat ontaard gedrag hebben vertoond of die reeds “behandeld” zijn door psychopolitici.

Het werven wordt effectief door het veld van de geestelijke gezondheidszorg erg aantrekkelijk te maken, op financieel en seksueel gebied.  

De hoeveelheid promiscuïteit (vrij seksueel gedrag) welke veroorzaakt kan worden in de gestoorde patiënten, werkt absoluut in het voordeel van de psychopoliticus die zich bezighoudt met rekruteren. De volgeling kan dus aangezet  worden tot veel verdorven seksuele contacten en deze, door getuigen gestaafd, kunnen daarna gebruikt worden als chantagemateriaal om bevelen uitgevoerd te krijgen, wanneer pijn, drugs en hypnose falen.  

De belofte van ongelimiteerde seksuele kansen, de belofte van complete overheersing van de lichamen en geesten van hulpeloze patiënten, de belofte van complete wetteloosheid zonder kans op ontdekking, kan de aantrekkingskracht van de “geestelijke gezondheidszorg” vergroten voor veelbelovende studenten die vervolgens gewillig op één lijn komen met psychopolitieke activiteiten.  

Omdat de psychopoliticus de krankzinnigen van de natie onder zijn controle krijgt, waarvan de meesten misdadige neigingen hebben, kan hij, als de beweging op gang is, uit deze groep criminelen werven. Hij heeft hiermee voor zijn gelederen een onbeperkte hoeveelheid mensen die hij kan inzetten voor elk project dat hij maar noodzakelijk acht. Omdat de krankzinnige, na de juiste hoeveelheid straf en implantaties, destructieve projecten zal uitvoeren zonder vragen te stellen, wordt de degradatie van de jeugd van dat land, de belastering van haar leiders en het ondergeschikt maken van haar rechtbanken, kinderlijk eenvoudig.  

De psychopoliticus heeft als voordeel dat hij symptomen als wanen kan benoemen, voor elke poging van de patiënt om opdrachten te ontmaskeren.  

De psychopoliticus zou zich omzichtig moeten aansluiten bij instituten en het hebben van een privé-praktijk, waar mogelijk, moeten vermijden, omdat hij hiermee het grootste aantal mensen kan controleren en gebruiken voor het communisme.  

Wanneer hij wèl privé-praktijk heeft, zou deze slechts contacten moeten hebben met de rijkere families en de overheidsfunctionarissen van een land.