H.09

DE ORGANIsATIE VAN CAMPAGNES voor geestelijke gezondheid

"...personen, met enige kennis over afwijkingen van het verstand en de behandeling ervan en met enige ervaring in het  observeren van de geestelijk verwarden, zullen..., vroeger of later achterdochtig worden over de activiteiten die worden uitgevoerd door de psychopoliticus. 

Deze personen moeten belasterd worden en uitgesloten als zijnde “ongetraind”, “niet vakkundig”, “kwakzalvers” en “bedriegers".

HOME

NEXT

TEXT

   

 

De psychopoliticus moet te allen tijde alert zijn op kansen om geestelijke gezondheidsgroepen of clubs “ter verbetering van de samenleving” te organiseren. Door op die manier de gehele bevolking uit te nodigen om mee te werken aan geestelijke gezondheidsprogramma’s, kan de angst voor geestelijke afwijkingen grootschalig onder de bevolking verspreid worden. Verder kan elk van deze geestelijke gezondheidsgroepen, mits op de juiste manier gestuurd, uiteindelijk aandringen op wettelijke maatregelen bij de regering. Dit zal adequaat zorgen voor een zekerstelling van de positie van de psychopoliticus en het verkrijgen van overheidssubsidies en faciliteiten. Op die manier wordt een regering ertoe gebracht om haar eigen ondergang te financieren.  

Geestelijke gezondheidsorganisaties moeten zorgvuldig hun gelederen zuiveren van iedereen die werkelijk bekwaam is in geestelijke gezondheidsbehandelingen. Dus moeten uitgesloten worden; priesters, predikanten, goed opgeleide psychoanalytici, goede hypnotiseurs en geestelijken van de Scientology kerk. Deze personen, met enige kennis over afwijkingen van het verstand en de behandeling ervan en met enige ervaring in het  observeren van de geestelijk verwarden, zullen als ze regelmatig in de instituten worden binnengelaten en als hun wordt toegestaan om literatuur te ontvangen, vroeger of later achterdochtig worden over de activiteiten die worden uitgevoerd door de psychopoliticus. Deze personen moeten belasterd worden en uitgesloten als zijnde “ongetraind”, “niet vakkundig”, “kwakzalvers” en “bedriegers”.  

Geen enkele geestelijke gezondheidsbeweging met geestelijke genezing als doel, zou moeten voortbestaan in een natie. Bijvoorbeeld, de toepassing van de Chinese acupunctuur als behandeling van geestelijke of lichamelijke stoornissen, moet China uitgetrapt worden en grondig in diskrediet worden gebracht omdat het soms efficiënt werkt en, nog belangrijker, omdat de uitvoerders door hun lange omgang ermee veel van de principes van geestelijke gezondheid en aberraties hebben  begrepen.  

Op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg moet de psychopoliticus, met voortduring en middels verschillende argumenten, zich een autoritaire positie verwerven en behouden op het onderwerp. Er is altijd een gevaar dat problemen in de geestelijke gezondheid opgelost worden door een individu of groep,  welke dan het programma van de psychopoliticus in zijn geestelijke gezondheidsclubs in de war stuurt.   

Ambtenaren, maatschappelijk werkers en andere onwetende individuen op het gebied van de geestelijke gezondheid, moeten uitgenodigd worden om volledig deel te nemen aan de activiteiten in de geestelijke gezondheidsgroepen. Deze activiteiten zouden uitsluitend moeten bestaan uit het financieren van betere faciliteiten voor de psychopoliticus. Bij deze groepen, moet voortdurend de nadruk worden gelegd op het feit dat het gehele onderwerp van geestelijke gezondheid zo complex is dat het zeker is dat niemand van hen er ook maar iets van kan begrijpen. Op deze manier houd je zo’n groep op een sociaal en financieel niveau.

Waar groepen met een interesse in de gezondheid van de samenleving reeds bestaan, moeten ze geïnfiltreerd en overgenomen worden. Als dit niet mogelijk is, moeten ze in diskrediet worden gebracht en uitgesloten worden en het ambtenarenkorps van dat gebied moet er toe aangezet worden om die groep als gevaarlijk uit de weg te werken.  

Waar een vijandige groep ontdekt wordt die toegewijd is aan geestelijke gezondheid, moet de psychopoliticus zijn toevlucht nemen tot het gebruik van peyote, mescaline en de nieuwere drugs die tijdelijke krankzinnigheid veroorzaken. Hij moet personen, bij voorkeur diegenen die hij goed onder zijn controle heeft, naar zo’n geestelijke gezondheidsgroep sturen en die groep, of dit nu de Christelijke Wetenschappers, de auditors van de Scientology kerk of een andere praktijk is, uitnodigen om haar bekwaamheden op dit persoon te demonstreren. Deze zullen gewoonlijk met enthousiasme aan de gang gaan. Halverwege hun behandeling zal een stiekeme injectie met peyote, mescaline of een andere drug, of een elektroshock, de symptomen van krankzinnigheid veroorzaken bij de patiënt die naar deze doelgroep is gestuurd. Van deze patiënt die een tijdelijke krankzinnigheid vertoont moet onmiddellijk melding gemaakt worden bij de politie en hij moet afgevoerd worden naar een gesloten afdeling onder leiding van een psychopoliticus en uit het zicht verdwijnen. Het ambtenarenkorps zal gaan geloven dat deze groepen individuen tot waanzin drijven met hun praktijken en de praktijken van die groep zullen vervolgens veracht en door de wet verboden worden.  

De waarde van een wijdverspreide geestelijke gezondheidsorganisatie wordt duidelijk als je je realiseert dat elke regering ertoe gedwongen kan worden om faciliteiten te verzorgen voor de psychopolitici in de vorm van psychiatrische afdelingen in alle ziekenhuizen, in de nationale instellingen die geheel in handen zijn van de psychopoliticus en in de vestigingen van klinieken waar contact met de jeugd kan worden gelegd en die meer in de richting gestuurd kunnen worden van het doel van de psychopoliticus.  

Zulke groepen vormen een politieke kracht, die elke wet of autoriteit kunnen legaliseren die wenselijk is voor de psychopoliticus.  

Het veiligstellen van de autoriteit over deze geestelijke gezondheidsorganisaties wordt geheel gedaan door het beroep op een opleiding. De psychopoliticus moet zich ervan verzekeren dat de psychiaters die hij controleert en de psychologen waar hij leiding aan geeft, een buitensporig lange opleiding hebben gehad. Des te langer de opleidingsperiode welke vereist kan worden, des te veiliger het psychopolitieke programma zal zijn, omdat er geen nieuwe groep praktiserende beoefenaars op kan staan om de psychopolitieke programma’s te onthullen en te ontzetten. Verder kunnen deze groepen er niet op hopen de volledige kennis te vergaren omdat ze de vele, vele jaren van intensieve training ontberen.  

Wenen is zorgvuldig in stand gehouden als thuishaven van de psychopolitiek, omdat het de thuishaven was van de psychoanalyse. Ondanks het feit dat onze activiteiten allang de winsten die gemaakt zijn door de Freudiaanse groepen, uiteengejaagd hebben en wij deze groepen hebben overgenomen, maakt de ligging van Wenen in de nabijheid van Rusland contact met het hoofdkwartier mogelijk als de psychopolitiek in het buitenland opereert.

De noodzakelijkheid van een “verdere opleiding” van psychopolitici in de geboorteplaats van de psychoanalyse wordt hiervoor als dekmantel gebruikt. Het woord psychoanalyse moet te allen tijde benadrukt worden en er moet gepretendeerd worden dat het een grondig onderdeel is van de opleiding tot psychiater.  

De psychoanalyse is in het bezit van een erg belangrijke woordenschat en haar werkbaarheid is voldoende onefficiënt om een herstel van de psychopolitieke implantaties te bewerkstelligen. Het kan populair gemaakt worden via de geestelijke gezondheidsorganisaties en door ze de vaktaal aan te leren en ze te laten geloven dat ze sommige van de verschijnselen kunnen waarnemen, zullen de leden van de geestelijke gezondheidsgroepen geloven dat ze bezig zijn met geestelijke gezondheid. Omdat het de nadruk legt op seks, is het in overeenstemming met de belastering van het karakter en dient het de doelen van degradatie. In de te organiseren geestelijke gezondheidsgroepen moet de literatuur die vorm geeft aan die groepen, dus van psychoanalytische aard zijn.  

Wanneer er in elke grote stad van een te veroveren land, een groep mensen geïnteresseerd is in het onderdrukken van jeugdige criminelen, in het zorgen voor krankzinnigen en in het promoten van de psychopoliticus, is het succes van het psychopolitieke programma gegarandeerd omdat deze groepen representatief lijken te zijn voor een groot deel van de bevolking. Door het doorlopend verspreiden van propaganda over drugsverslaving, homoseksualiteit en ontaard gedrag van de jeugd, kunnen zelfs de rechters van een land verleid worden tot gewelddadige reacties op de jeugd van dat land. Op deze manier wordt de steun aan de jeugd verkeerd gericht of opnieuw gericht.  

De communicatielijnen van een psychopoliticus kunnen, als de geestelijke gezondheidsorganisaties goed tot stand worden gebracht, lopen van de meest belangrijke burger tot aan zijn regering. Het is niet ondenkbaar dat de invloed van die groepen ervoor kan zorgen, dat er psychiatrische afdelingen zullen komen in elk ziekenhuis, dat er psychiaters zullen werken in elke compagnie en elk regiment van de krijgsmacht van die natie en dat hele overheidsinstellingen compleet geleid zullen worden door psychopolitici, waar ziekelijke regeringsfunctionarissen kunnen worden geplaatst in het belang van de psychopoliticus.  

Als er een psychiatrische afdeling tot stand gebracht kan worden in elk ziekenhuis, in elke stad in een natie is het zeker dat, op een gegeven moment, iedere belangrijke inwoner van die natie onder toezicht van de psychopoliticus of één van zijn aanhangers zal vallen.  

De bekrachtiging van de psychiatrische positie in de gewapende strijdmacht en de beveiligingsinstellingen van een natie onder verovering, zal een grotere stroom en voorraad informatie opleveren dan welk ander programma dat je maar kunt bedenken. Iedere piloot die in een nieuw vliegtuig vliegt zou ondervraagd kunnen worden door een psychopoliticus. Als de samensteller van ieder militair actieplan onder toezicht van een psychopoliticus zou komen, zou de eenvoud waarmee er informatie verzameld zou kunnen worden, middels het gebruik van bepaalde drugs, zonder dat de soldaat zich dat later zal herinneren, elke tegen het communisme gerichte actie volledig verlammen.

Als de natie ertoe gebracht zou kunnen worden om elke opstandige of rebelse soldaat aan de psychopoliticus over te dragen, zou het zijn beste strijders verliezen. De voordelen van geestelijke gezondheidsorganisaties zijn duidelijk: omdat zij, publieke druk op de regering kunnen uitoefenen, kunnen wij onze doelen bereiken.  

Het financieren van een psychopolitieke operatie is moeilijk tenzij het wordt gedaan door de burgers en de regering. Alhoewel er grote sommen geld verkregen kunnen worden van privé patiënten en familieleden die personen weggesloten willen hebben, is het desalniettemin moeilijk om de miljoenen te vergaren, tenzij de regering meewerkt. De medewerking van de regering om deze grote sommen geld ter beschikking te stellen, wordt bereikt door de organisatie van geestelijke gezondheidsgroepen die samengesteld zijn uit prominente burgers, die hun bekwaamheid om te lobbyen moeten gebruiken om de regering te overtuigen. Zo kunnen veel programma’s gefinancierd worden die de psychopoliticus anders terzijde zou moeten schuiven.  

De psychopoliticus moet voortdurend zijn aandacht richten het formeren en actief houden van ontelbare geestelijke gezondheidsgroepen.  

Tevens moet de psychopoliticus kosten nog moeite sparen om op welke manier dan ook elke echt werkende groep uit te roeien, zoals de acupunctuur in China, zoals de Christelijke Wetenschappers en de Scientology kerk in de Verenigde Staten, zoals het Katholicisme in Italië en Spanje, en elke praktiserende psychologie groep in Engeland.    

 

toevoeging  van de vertaler.

Op 18 juni 1940 gaf de toonaangevende psychiater Dr. John Rawlings Rees,  één van de medeoprichters van de World Federation for Mental Health (WFMH) en in 1948 de eerste gekozen voorzitter van die federatie, een lezing getiteld: “Strategische Planning voor de Geestelijke Gezondheid” op de jaarlijkse algemene bijeenkomst van de Nationale Raad voor de Geestelijke Hygiëne in Engeland  

Hij zette de “verantwoordelijkheid” van de psychiatrie uiteen, voor het overnemen van alle belangrijke sociale sectoren: “We kunnen daarom gerechtvaardigd onze mening naar voren brengen over de juiste ontwikkeling van de menselijke geest, zelfs al is onze kennis incompleet. We moeten ons erop richten om door te dringen in elke onderwijskundige activiteit in ons nationale leven… We hebben een zinvolle aanval uitgevoerd op een aantal beroepen. De twee gemakkelijkste waren natuurlijk het onderwijs en de Kerk; de twee moeilijkste zijn justitie en de geneeskunde”.  

Rees: “Als we de professionele en sociale activiteiten van anderen gaan infiltreren moeten we naar mijn mening de totalitaire regimes imiteren en een soort van vijfde colonne vormen!…Laten we daarom allemaal, in het geheim een  ‘vijfde colonne’ vormen.” [i] (Vijfde colonne: burgers die in het geheim de vijand helpen, speciaal door sabotage en spionage.)

 


[i]John Rawlings Rees, M.D., “Strategic Planning for Mental Health,” Mental Health, Vol. 1, No. 4, Oct. 1940, pp. 103-4.